Beschrijving
Dini kendi çıkarları uğrunda kullanan, halka cenneti vadedip bu dünyada zevk ve sefa içinde yaşayan din adamları İslâm toplumlarında her dönemde var olmuştur. Mirza Elekber Sâbir’in yaşadığı 19. yüzyılın ikinci yarısı ile 20. yüzyılın ilk çeyreği de bu sorunların ve çıkarcılığın var olduğu bir dönemdir. M. E. Sâbir, Seyit Ezim Şirvânî’nin 1869’da Şamahı’da açtığı, medresenin aksine yeni usulde eğitim veren; Rusça, Farsça ve pozitif ilimler gibi derslerin de okutulduğu \